Hoe een kunstwerk van Gradienta ontstaat

Elk kunstwerk van Gradienta begint met een foto van een echte plek. In dit voorbeeld toont de foto Vernazza, een havendorp aan de Ligurische kust van Italië, bij schemering. Huizen rijzen op boven de waterkant, in de ramen verschijnen lichtjes en de zee eromheen begint donker te worden.

De bronfoto is een stockfoto van Pexels. Zoals bij veel kunstwerken van Gradienta dankt het voltooide werk zijn naam aan de locatie. Zo blijft het kunstwerk verbonden met de plek waar zijn kleuren vandaan kwamen.

De drie stadia hierboven volgen de transformatie: de foto zonder lucht, de vijf hoofdkleuren die in het overgebleven beeld zijn bepaald, en het voltooide kunstwerk. Elk stadium verandert de manier waarop de kleuren van de foto worden getoond, terwijl een deel van het oorspronkelijke uitzicht behouden blijft.

De lucht verwijderen

De eerste stap is het verwijderen van de lucht. In een landschapsfoto kan de lucht een aanzienlijk deel van het beeld beslaan en sterk bijdragen aan het totale palet. Zonder de lucht verschuift de aandacht naar de gebouwen, het land, het water en de andere elementen eronder.

In de foto van Vernazza blijven zo de haven, de huizen en de kliffen over, samen met de reflecties en het kunstlicht die bij schemering zichtbaar zijn. Deze elementen leveren de kleurinformatie die in het volgende stadium wordt gebruikt.

Hoe ze eruitzien, hangt nog altijd af van de omstandigheden waarin de foto is genomen. Steen, geverfde muren en water zien er allemaal anders uit wanneer het licht verandert. Het palet dat zo ontstaat, hoort daarom bij dit specifieke uitzicht op Vernazza, op dit moment.

De kleuren ordenen

Daarna worden de kleuren in het overgebleven beeld gelezen en op volgorde gezet. In de foto helpen kleine kleurverschillen om voorwerpen en oppervlakken te beschrijven: schaduwen onder gebouwen, reflecties op het water en licht dat over het pleisterwerk valt. Door die kleuren te herschikken, wordt het mogelijk hun onderlinge verhoudingen directer te zien.

Vijf hoofdkleuren vatten het palet van Vernazza samen:

• #0F1719 – een bijna zwarte tint met een blauwgroene zweem, die doet denken aan het donkere water rond de haven.
• #73858F – een koel leigrijs, verbonden met de oppervlakken van het dorp die in de schaduw liggen.
• #C46114 – een warm roestoranje, weerspiegeld in de verlichte steen en het pleisterwerk.
• #154D67 – een diep blauw dat aansluit bij de zee.
• #423B31 – een donker omber, als een echo van de kliffen en muren.

Deze vijf kleuren geven een bruikbare samenvatting, maar het kunstwerk gebruikt het bredere scala aan kleuren uit de foto. In de shop zie je het palet van vijf kleuren naast elk kunstwerk. Een selectie van de kleuren keert ook terug in het ontwerp van het Journal: dit artikel gebruikt het roestoranje van Vernazza voor de links en koppen.

De geordende kleuren vormen banen boven het overgebleven beeld en vullen de ruimte waar de lucht was. Het dorp blijft zichtbaar aan de voet van het kunstwerk, zodat je de banen kunt verbinden met de foto waaruit ze voortkomen.

Tijdens dit proces komen er geen kleuren bij. De verandering ontstaat doordat de bestaande kleuren van de foto opnieuw worden gerangschikt en doordat de ruimte verandert die ze in de compositie innemen.

Wat verandert er als kleur geordend wordt?

In de oorspronkelijke foto kan de aandacht heen en weer gaan tussen herkenbare details: boten, ramen, gebouwen en rotsen. Hun kleuren dragen bij aan ons begrip van het beeld, vaak zonder dat ze los van de voorwerpen zelf worden bekeken.

De banen veranderen die verhouding. Een kleur die in de foto maar een klein deel besloeg, valt makkelijker op, terwijl naast elkaar liggende banen verschillen in lichtheid, warmte en verzadiging duidelijker maken. Het dorp dat behouden blijft, biedt een referentiepunt voor deze abstractere ordening.

De bedoeling is de kleuren een heldere structuur te geven en tegelijk hun band met het landschap te bewaren. Sommige kijkers vinden de herhaling en continuïteit misschien rustgevend; anderen worden wellicht meer geboeid door het contrast tussen de banen en het gedetailleerde beeld eronder.

Onderzoek naar landschapsvoorkeur roept een verwante vraag op: hoe beïnvloedt de ordening van detail onze reactie op een beeld? Het biedt een manier om over de compositie na te denken, al toont het niet aan hoe mensen op juist deze kunstwerken zullen reageren. De wetenschap van het zien bespreekt dat onderzoek, samen met kleurwaarneming en emotionele associaties.

Van bestand tot canvas

De voltooide compositie wordt voorbereid als bestand in hoge resolutie. Elk canvas wordt gedrukt zodra er een bestelling is geplaatst, door de drukpartner die het dichtst bij je zit.

Er zijn drie uitvoeringen, die het kunstwerk elk een andere rand en diepte aan de muur geven:

• Canvas op spieraam. Gedrukt op canvas van 400 g/m² en met de hand opgespannen over spieraamlatten van 38 mm diep, zonder lijst eromheen.
• Ingelijst canvas. Het canvas wordt over slankere latten van 19 mm gespannen en in een lijst gezet, die een duidelijke grens rond het beeld vormt.
• Baklijst. Een smalle tussenruimte scheidt het canvas van de lijst eromheen, zodat de randen en de diepte van het canvas zichtbaar worden.

Bekijk de uitvoering in samenhang met het formaat van het kunstwerk en de voorwerpen eromheen. Bij een canvas zonder lijst is het beeld zelf de zichtbare rand, terwijl de ingelijste opties een extra element aan het geheel toevoegen. De canvasgids vergelijkt de beschikbare uitvoeringen, formaten en dieptes.

Ontdek het voltooide kunstwerk

Vernazza, Weerschijn nr. 006 is een van de 48 kunstwerken die zijn ontstaan uit foto's van echte plekken. De donkere blauwtinten, het grijs en het roestoranje weerspiegelen de balans tussen natuurlijk licht en kunstlicht die in de bronfoto is vastgelegd.

Wil je het palet vergelijken met dat van andere locaties? Ontdek de kunstwerken op kleur. Verwante beelden vind je ook in de collectie Kustlandschappen; de link staat hieronder.

Beelden en informatie over Gradienta vind je op de perspagina.